Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2015

Ενημερωση 360mires.gr Αποκλειστικη συνεντευξη του Σωτηρη Δογανη



O Σωτήρης Δογάνης, είναι ένας διακεκριμένος μουσικός δάσκαλος και ερμηνευτής, με μεγάλη πορεία στη μουσική σκηνή.

"Με τα πρώτα του λόγια άρχισε κι εκείνος να τραγουδά" όπως αναφέρει η wikipediaκαι συνεχίζει...

"Θεωρείται σήμερα ως μια από τις σημαντικότερες φωνές στο έντεχνο τραγούδι".
Καθηγητής Βυζαντινής Μουσικής, Θεολόγος και  Πρωτοψάλτης.


Οι σπουδές του  στην Πατμιάδα Εκκλησιαστική Σχολή, στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών, πτυχιούχος της Ανωτέρας Εκκλησιαστικής Σχολής Αθηνών, της  Ανωτάτης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Αθηνών και του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών δείχνουν τη παιδεία του που γρήγορα αναγνώρισε ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης και τον οδήγησε στο χώρο του έντεχνου, ξεκινώντας από την μπουάτ "Απανεμιά".


Συνεργάστηκε σε μουσικές σκηνές και συναυλίες με τους σημαντικότερους ερμηνευτές όπως τους: Γρηγόρης Μπιθικώτσης, Πόλυ Πάνου, Βίκυ Μοσχολιού, Γλυκερία, Ελένη Δήμου, Λάκης Χαλκιάς, Αριστείδης Μόσχος κ.ά. Με μεγάλη συμμετοχή στη δισκογραφία με συνεργάτες του, τον  Γρηγόρη Μπιθικώτση,  τον Κώστα Νικολόπουλο, τον Yanni, την Άννα Μπιθικώτση, την Αναστασία Μουτσάτσου, τον Μιχάλη Τερζή, τον Μιχάλη Νικολούδη, τον Βασίλη Σκουλά, την Σοφία Τσέρου κ.ά. και εχει τιμηθεί από πολλούς φορείς και δήμους στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Θα θελαμε λοιπόν να μας πει λίγα λόγια για την πορεία του, τα σχέδια του και την δική του άποψη για σημερινή κατάσταση της Ελλάδας μας.


Ερ.: Κύριε Δογάνη, θα θέλαμε να μας πείτς λίγα λόγια για τις συνεργασίες σας και την πορεία σας μέχρι εδώ;

Απ.: Σας ευχαριστώ πολύ για την ευκαιρία που μου δίνετε να «ξαναμετρήσω» τα βήματα εκείνης της πορείας που με αφετηρία το λίκνο της ζωής μου, τις Αλώνες Ρεθύμνου, με οδήγησαν στους δρόμους της Τέχνης όπου η από καταβολής έκφρασή μου μέσα από τη Μουσική έγινε Αυτοσκοπός και Αποστολή.

Πορεία ευλογημένη να ΄χει εφαλτήριο την ελευθερία της μαντινάδας ανάμεσα σε αγνούς θυμόσοφους γλεντζέδες της Ζωής και το «φτερούγισμα» του δοξαριού της λύρας στα χέρια Δασκάλων της Κρητικής Μουσικής όπως τους Κώστα Μουντάκη,  Θανάση Σκορδαλό,  Νίκο Μανιά,  Ροδάμανθο, Νίκο Ξυλούρη ... εκεί κοντά τους όπου τολμούσα ν΄ ακουμπώ τη φωνή της ψυχής μου, όσο ταυτόχρονα τα πόδια μου «πέταγαν» σαν χορευτής του ιστορικού μουσικοχορευτικού συγκροτήματος «Αρκάδι» της μακαριστής αγαπημένης «μάνας» Σοφίας Ηλιάκη.

Πορεία που ήταν γραφτό σαν όνειρο να φέρει ανεξίτηλη τη σφραγίδα της εμπιστοσύνης του Ερμηνευτή της Ρωμιοσύνης Γρηγόρη Μπιθικώτση αργότερα, με αφορμή τις σπουδές μου στο «κλεινόν άστυ», εμπιστοσύνη που μετουσιώθηκε σε παροιμιώδη καλλιτεχνική φροντίδα εκ μέρους της άξιας «συνέχειάς» του, ποιήτριας και λογοτέχνου Άννας Μπιθικώτση και του συνθέτη Κώστα Νικολόπουλου, των οποίων τις δημιουργικές υπογραφές έφερε το πρώτο μου έντεχνο album με τίτλο: «Χορός η Ζωή», δισκογραφία με βαριά κληρονομιά το κύκνειο άσμα του Σερ «Στο Περιστέρι ...» και την τιμητική συνθετική συμμετοχή του Yanni με τη δημιουργία του «Desire» σε διασκευή στο ομώνυμο τραγούδι του τίτλου του cd.

Πορεία που διανθίστηκε συνεργασιακά σε επιλεγμένους χώρους δίπλα σε σπουδαίους καλλιτέχνες όπως – πέραν του Γρηγόρη Μπιθικώτση – τους Σταμάτη Κόκοτα, Γιώργο Ζωγράφο, Γιάννη Καλατζή, Μανώλη Μητσιά, Λάκη Χαλκιά, Αριστείδη Μόσχο, Πόλυ Πάνου, Γλυκερία, Ελένη Δήμου, Βίκυ Μοσχολιού κ.ά.

Πορεία που έμελλε να «συναντήσει» στο διάβα της υπέροχες δισκογραφημένες ερμηνευτικές στιγμές, όπως εκείνες στα πλαίσια του soundtrack της ΕΤ1 «Ανίσχυρα ψεύδη» σε ποίησηΣωτήρη Κακίση και μουσική Μάριου Στρόφαλη.

Όπως εκείνες οι οποίες μου επέτρεψαν την επιστροφή μου στην έντεχνη δισκογραφία υπό τον τίτλο: «Στη Μοναξιά του Πλήθους», «ζωγραφισμένη» την ποίηση της Άννας Μπιθικώτση και τη μουσική του Μιχάλη Τερζή.

Όπως επίσης εκείνες που με περισσή συγκίνηση αξιώθηκα να καταθέσω στο Χώρο και στο Χρόνο στα πλαίσια προσωπικών πονημάτων από το μετερίζι της ιδιότητάς μου ως Καθηγητού Βυζαντινής Μουσικής, Πρωτοψάλτου και Θεολόγου – αναφορά στο Βυζαντινό Μέλος, με τους τίτλους:

-    «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται ...» Υμνωδία και Υμνολογία της Αγίας και Μεγάλης Εβδομάδος εν χορδαίς και οργάνοις   και

-    «Η Ζωή εν τάφω ...»  Υμνωδία και Υμνολογία της Αγίας και Μεγάλης Παρασκευής εν χορδαίς και οργάνοις


Ερ.: Μάθαμε πως συμμετείχατε στις περιοδείες της Άννας Μπιθικώτση, πως ξεκίνησε αυτή η συνεργασία;

Απ.: Ως άνθρωπος είμαι ευτυχής, νιώθοντας πλουσιότερος έχοντας τη δυνατότητα να περιβάλλομαι από συνανθρώπους - ανεξάντλητες «πηγές» αξιοπρέπειας, όπως η Άννα Μπιθικώτση.

Ως καλλιτέχνης βιώνω κάθε στιγμή ευλογημένος για το ότι με αφορμή τη συνεργασία μου μαζί της, από το 2001 έως και σήμερα, καλούμαι να υπηρετήσω την όντως Τέχνηδιδασκόμενος επί σκηνής τον Πολιτισμό, την ίδια στιγμή όπου ως ερμηνευτής - αγωγός του, αποστολή έχω τη μεταλαμπάδευση της Παιδείας που αναδύεται απ΄ αυτόν. Και τι το πληρέστερο άραγε, τη στιγμή που η καλλιτεχνική έκφραση αφορά σε μουσικές παραστάσεις – περισσότερες από 300, η θεματολογία των οποίων εστιάζεται είτε σε έργα μελοποιημένης ποίησης της σύγχρονης Μουσικής μας Ιστορίας είτε σε λαμπρά τιμητικά αφιερώματα κορυφαίων ερμηνευτών που «μεγάλωσαν» τον Πολιτισμό μας, με κύρια αναφορά στον Ερμηνευτή της Ρωμιοσύνης Γρηγόρη Μπιθικώτση!..

Η προσωπική μου αγωνία, στα πλαίσια της μικρής μου πολιτείας, να διαφυλάξω υγιή την πηγή της μουσικής μου έκφρασης αρνούμενος οποιαδήποτε έκπτωση, σε συνδυασμό τόσο με την πίστη της στο πρόσωπό μου όσο στην πρόσκληση να εκδώσει την πρώτη της ποιητική ανθολογία με τίτλο: «Αντί σιωπής», «χρεώνονται» την αιτίαση της επί σκηνής πλέον συνεργασίας μας αφού προηγήθηκε ευφάνταστα από την ίδια – προκειμένου να τιμηθεί με κάθε επισημότητα η προσφορά του πατέρα της στον Πολιτισμό παρουσία σύσσωμου του καλλιτεχνικού, πνευματικού και πολιτικού κόσμου – η παρουσίαση του εν λόγω βιβλίου σε μορφή μουσικής παράστασης το Μάϊο 2001 στο θέατρο «Κ. Δανδουλάκη» με τη συνδρομή του Λαϊκού Μουσικού Εργαστηρίου και της Μικτής Πολυφωνικής Χορωδίας Δήμου Αθηναίων, των ηθοποιών Δήμητρας ΧατούπηΝίκου ΚαλογερόπουλουΧρήστου Καλαβρούζου και της ερμηνεύτριας Μαρίας Σουλτάτου.

Η πρωτόγνωρη, συγκινησιακά φορτισμένη επιτυχία ήταν πολύ μεγάλη για να «χωρέσει» σε μια έστω ιδιαίτερη εκδήλωση παρουσίασης ενός βιβλίου... με αποτέλεσμα η «ευλογία» της συγκίνησης του ίδιου του Σερ να συνοδεύει το ταξίδι και της δικής του ιστορίας στις θύμησες της κόρης του ακατάπαυστα μουσικά, όπου υπάρχει Έλληνας επί της Γης!
Ευγνώμων που συμμετέχω στο ταξίδι ως ερμηνευτής του!...


Ερ.: Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;

Απ.: Κάθε άνθρωπος βιώνει τον λόγο της ύπαρξής του. Γι αυτό και όλοι μαζί, μα απ΄ το δικό του μετερίζι ο καθένας, «κυλάμε» τον Τροχό της Ιστορίας μας! ...
Με βάση αυτή την προβληματική πορεύομαι και μέσα απ΄ την πηγαία μου έκφραση «ψάχνω» ανάμεσα στο πλήθος να διαβώ τη δική μου αποστολή...

Σαν καλλιτέχνης αισθάνομαι την υποχρέωση, καλή τη εννοία, να προβληματίζομαι και να προβληματίζω. Γιατί η Τέχνη ΕΙΝΑΙ Παιδεία κι η Παιδεία Πολιτισμός!

Όσο ίσως ποτέ άλλοτε, σήμερα η Τέχνη επιβάλλεται να συμβάλλει σοβαρά στην αναδόμηση των Αξιών στις συνειδήσεις αλλά και στο φωτισμό της Ρίζας μας ως Έλληνες, στις Παραδόσεις και στα Ιδανικά μας.

Γι αυτό, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα  οραματίζομαι την ευκαιρία, στα πλαίσια παραστάσεων στο ευρύ κοινό,  προκειμένου να «ταξιδέψω» όσο μακρύτερα γίνεται μουσικό έργο με ρεπερτόριο που θα ξεκινά από την Κρητική Μουσική Παράδοση, θα «περνά» απ΄ τα παράλια της Μ. Ασίας και τον Βόσπορο στα κλασικά μουσικά μονοπάτιαδημιουργών που «χρωμάτισαν» τον τόπο μας την τελευταία 40ετία, για να καταλήγει στο ίχνος της «Μοναξιάς του πλήθους» (του τελευταίου μου album) αναζητώντας και αποκαλύπτοντας ιστορικές, θεματολογικές και μελωδικές συνδέσεις, έργο το οποίο θα τύχει  και δισκογράφησης. Θα ήταν καταπληκτικό αυτό το όραμα να λειτουργούσε ως κέλευσμα σε κείνους
τους νέους μουσικούς της Παράδοσης, οι οποίοι παρέα με τους ήδη υπάρχοντες συνεργάτες, θα μοιράζονταν μαζί μας την ίδια έκφραση.

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η με αμείωτη ένταση προσπάθεια μεταλαμπάδευσης του θησαυρού της Βυζαντινής Μουσικής μας Κληρονομιάς, μέσα από τις ερμηνευτικές εκφάνσεις των μελών της Χορωδίας Βυζ. Μουσικής «Υμνωδοί» που έχω την τύχη να διευθύνω.

Επίσης  βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη ο κύκλος των καλοκαιρινών μουσικών μας παραστάσεων  ανά την Ελλάδα που αφορούν φέτος στα 90 χρόνια από τη γέννηση του  Σερ Μπιθί, πάντα σε συνεργασία με την υπογραφή της κόρης του, λογοτέχνιδας και ποιήτριας Άννας Μπιθικώτση, μουσικό αφιέρωμα που πρώτα ο Θεός το φθινόπωρο θα «ταξιδέψει» κοντά στους ομογενείς μας στον Καναδά, στις Η.Π.Α. και στην Αυστραλία.


Ερ.: Ποια ειναι η δική σας άποψη για τη σημερινή δισκογραφία;

Απ.: Τα προϊόντα της έκφρασής της αντικατοπτρίζουν την κοινωνία και τον χαρακτήρα της ...
Αυτός είναι κανόνας που ανέκαθεν δίνει «χρώμα» στην ταυτότητα της μάζας.

Ο οργασμός της τεχνολογικής εξέλιξης, η διαδικτυακή επικοινωνία, η μωσαϊκού τύπου πολυεπίπεδη άκρατη πολιτιστική και πολιτισμική πρόσμιξη σε συνδυασμό με την απομόνωση, την εξατομίκευση, την αλλοτρίωση σ΄ ένα μάταιο αγώνα δρόμου προκειμένης μιας κατάκτησης χωρίς ουσία, που ακόμα κι αν κατορθωθεί θα αποδειχθεί ότι υπολείπεται οικτρά της επόμενης οδηγώντας σ΄ ένα φαύλο κύκλο χωρίς πραγματικό προορισμό, η ανιστοριτότητα του σημερινού σύγχρονου ανθρώπου, η «αγιοποίηση» του εφήμερου, η επίπλαστη «ελευθερία έκφρασης» - που μόνο ελευθερία δεν είναι – εξάρωντας έτσι το «δικαίωμα» στην πολυφωνία, η συνειδητή αμφισβήτηση της ανάγκης διαχρονικότητας στην Τέχνη – λεπτή «χειρουργική επέμβαση» διαχωρισμού απ΄ τη Ρίζα, είναι δυστυχώς μερικοί από τους λόγους που η σημερινή δισκογραφία εξακολουθεί εδώ και αρκετά χρόνια όχι μόνο να πάσχει ως λειτουργία αλλά να προσφέρει επιβλαβείς υπηρεσίες στην Τέχνη και στους αποδέκτες της.
Βεβαίως είναι θέμα μόνο Παιδείας!

Διότι πλέον η Παιδεία ως ιδέα δυστυχώς θεωρείται σε πολλές περιπτώσεις αναχρονιστική, γι αυτό και αντιμετωπίζεται με επικίνδυνη χαλαρότητα,  από το θεσμό της οικογένειας έως και την ιδρυματοποιημένη εκπαίδευση, με αποτέλεσμα κοινωνία και πολιτεία εν πολλοίς να νοσούν.
Και θα μου επιτρέψετε να μην αποδεχτώ ότι φθίνει η κοινή λογική με τη δικαιολογία ότι αυτή η παρακμή είναι αναπόφευκτο αποτέλεσμα της εξέλιξης.

Ως φανάρια του Διογένη λάμπουν βέβαια και οι εξαιρέσεις επίσημων μουσικών εκδοτικών φορέων – με πολύ μικρότερη εμβέλεια και εκτόπισμα σε σχέση με τις πολυεθνικές εταιρίες - που με προσωπικές θυσίες και επίπονο αγώνα, εξακολουθούν εργάτες της υγιούς δισκογραφίας, υποστηρίζοντας με τις εκδόσεις τους την ποιότητα στον Πολιτισμό και το σεβασμό στην πατρώα ταυτότητα.

Αυτή τη λειτουργία της δισκογραφίας, ως έργο και αποστολή, τη θεωρώ τύπο ιεροπραξίας, διότι καλλιτέχνης ων, μου παρέχεται η δυνατότητα να μοιράζομαι της ψυχής μου την κατάθεση -  σε ανύποπτες για μένα στιγμές - με ανθρώπους που ακροαζόμενοι το αποτέλεσμα της κάθε ηχογράφησης, ακουμπούν τη δική τους ψυχή στη δική μου, με αποτέλεσμα - τόσο μυστικά - να γίνεται η φωνή τους συνέχεια της δικής μου φωνής και να μεταβάλλονται οι ίδιοι σε συμπρωταγωνιστές της ιστορίας που εξελίσσεται  καθώς ξεδιπλώνεται δια της ερμηνείας ο εκάστοτε στίχος.

Δεν υπάρχει, πιστεύω, μεγαλύτερη συγκίνηση για έναν καλλιτέχνη από αυτό το γεγονός, απ΄ την εμπειρία του οποίου γεγονότος δεν αποτελώ φυσικά καμιά εξαίρεση.


Ερ.: Ποιές είναι οι απόψεις του Σωτήρη Δογάνη για τη ζωή γενικότερα;

Απ.: Αν ο Κόσμος που μας περιβάλλει είναι αποτέλεσμα της Ποίησης – βλέπε Δημιουργία – τότε η Ζωή σημαίνει και σηματοδοτεί το Απόλυτο της Αρμονίας!

Κι όταν κοινωνάται το Μυστήριό Της, τότε η Ζωή «θεωρεί» το Πρόσωπό Της στην Ψυχή!
Κι όταν η Ψυχή βιώνει εν Απόλυτη Ελευθερία το Απόλυτο της Αγάπης στην κοινωνία της με τη Δημιουργία, τότε το ανεξάντλητο της ευγένειάς Της το εκφράζει με ύμνους!
Κι όταν οι χορδές των συναισθημάτων πάλλονται τη Ζωή, στον υπέροχο «καμβά» Της νότες Μουσικής κεντούν ουράνιες λειτουργικές μελωδίες!
Γι αυτό η Ζωή συναντά το «ευ» Της στη Μουσική! Γιατί είναι ο πληρέστερος τρόπος να εκφράσει όλα Της τα πρόσωπα!

Ακριβώς γιατί η Ζωή ΕΙΝΑΙ Πόνος – Έργο – Ποίηση! ...που κελεύει τη μόρφωσή Της απ΄ τη διαχείριση των συνειδητοποιημένων φορέων Της, από εμάς τους ίδιους που ποιούμε Τέχνη και δομούμε Πολιτισμό μέσα από την καθημερινότητά μας, από την οποία εξαρτά εν πολλοίς το φως, το κάθε της ξημέρωμα ! Φως Ζωή μέσα από την κοινωνία – επικοινωνία προσώπων και όχι «αριθμών»...

Σήμερα ο άνθρωπος έχει προσδώσει άλλο νόημα στο δώρο της Ζωής, διαφορετικό από εκείνο που τον έκανε ανέκαθεν να Τη σέβεται και να Την ομορφαίνει.
Σήμερα όλοι, λίγο πολύ, είμαστε θύματα των εξελίξεων που οι ίδιοι δημιουργήσαμε.

Η ταχύτητα ξέφυγε απ΄ τον έλεγχο. Τα μέσα ακύρωσαν την ουσία. Βασιλεύει η αναρχία, η ανελευθερία στα πλαίσια του μη σεβασμού. Εκλογικεύεται κάθε έννοια! Τα πάντα θεωρούνται κεκτημένα! Tα πρόσωπα έγιναν άτομα. Το φως άφωτο!

Την αρχοντιά και την ιερότητα της παρέας και της συντροφικότητας  διαδέχτηκε ένας ξέφρενος αγώνας απομονωμένων υπάρξεων με στόχο την κατάκτηση της μιας χίμαιρας μετά της άλλης.
Αναπόφευκτα κι εγώ είμαι ζωντανό κύτταρο αυτής της πραγματικότητας, στα πλαίσια της οποίας όμως αγωνίζομαι να μην καταλήξω προϊόν της αλλά να διατηρήσω όσο πιο ζωντανή γίνεται την ταυτότητά μου. Και σας διαβεβαιώνω ότι σ΄ αυτή την προσπάθεια δεν είμαι μόνος....

Είναι σημαντικό, ειδικά σήμερα,  να χαράζεις τη δική σου πορεία στη Ζωή σαν συνέχεια της πορείας που σε έφερε στη Ζωή, εκτιμώντας Την ως τη φλέβα από την οποία κόμισες το ανεξίτηλο της ταυτότητάς σου, προκειμένου στο τέρμα του δικού σου  «μικρού ταξιδιού» να προσλάβει Εκείνη στο «Σώμα» Της λαμπρό το στίγμα σου σαν δύναμη που Την «κίνησε», εφαλτήριο ταξιδιού για τον άνθρωπο που έρχεται ...


Ερ.: Aυτή τη στιγμή η Ελλάδα μας βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή, θα θέλατε να μας πειτε την άποψή σας γι αυτό?

Απ.: Όσο και να σας φαίνεται περίεργο, αισθάνομαι υπερήφανος ως Έλληνας που ηΠατρίδα μου υπήρξε ανέκαθεν «ακοίμητη» σε ενέργεια οποιασδήποτε μορφής και αποτελέσματος.

Κι αυτό γιατί είναι ο μαρτυρικότερος τόπος επί της Γης και κάποτε «δικαιούται» ακόμη και να αυτοταλανιστεί.

ΔΕ ΔΙΚΑΙΟΥΤΑΙ ΟΜΩΣ ΝΑ ΑΥΤΟΑΝΑΙΡΕΘΕΙ!!
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟ ΕΠΙΤΑΣΣΕΙ!!

Αντιδρώ προς κάθε κατεύθυνση έναντι της ιστορικής λήθης
                                                          έναντι της παραχάραξης της Ιστορίας
                                                          έναντι της αποδόμησης των Όσιων και των Ιερών
                                                          έναντι της εκρίζωσης της Παράδοσης
                                                          έναντι της χειραγώγησης στην εκπαίδευση
                                                          έναντι της παιδαγωγίας χωρίς Αγωγή και Παιδεία
                                                          έναντι της ασυδοσίας στο όνομα της «ελευθερίας»
                                                          έναντι της αποστασιοποίησης στην ανάγκη για ομοψυχία!

Αυτή η τελευταία ήταν πάντα το κεφαλόσκαλο από το οποίο η Ψυχή της Πατρίδας φτερούγιζε υπερήφανη στους ουρανούς της Ιστορίας Της!

Θρύλοι, Παραδόσεις... διαχρονικά ζωντανές από στόμα σε στόμα, από τόπο σε τόπο, έγιναν τραγούδια και όχι μόνο κράτησαν τους Αγώνες ορθούς μα έχτισαν Ιδεώδη, Παιδεία, Πολιτισμό ...

Θυμηθείτε πώς το Δημοτικό Τραγούδι ενήργησε ως ζωντανός λόγος, στην πορεία των αιώνων και της Ιστορίας, ανάμεσα σ΄ εκείνους που πάλεψαν να μείνουν συνειδησιακά και εθνικά «ζωντανοί» για να μας την παραδώσουν να τη «μεγαλώσουμε».

Θυμηθείτε  πώς η Ελλάδα παρέμεινε ορθή μετά τη Μικρασιαστική τραγωδία κι ενωμένη βίωσε μια πρωτόγνωρη πολιτιστική, πολιτισμική και πνευματική αναγέννηση, ιδιαιτέρως μέσα από το μικρασιάτικο τραγούδι που αφομοιώθηκε ως Εθνική Παράδοση.

Θυμηθείτε πώς η μελοποιημένη ποίηση και τα μεγάλα έργα μεγίστων δημιουργών κατά το δεύτερο μισό του περασμένου αιώνα, όχι μόνο παίδευσαν πνεύμα κι αντιλήψεις, αλλά ένωσαν χιλιάδες άγνωστους μεταξύ τους ανθρώπους σε μια κοινή γνώση, σ΄ ένα κοινό αγώνα, σε μια κοινή προοπτική, σ΄ ένα κοινό όνειρο για ένα καλύτερο μέλλον. Νομίζω ότι είναι άμεση ανάγκη να προστρέξουμε στις Παραδόσεις μας.

Εκείνες μαζί με την πίστη στα Όσια και Ιερά μας, κράτησαν άσβεστη τη φλόγα τουΕλληνισμού στις καρδιές των προγόνων μας και ολοζώντανη την Ψυχή της Πατρίδας μας, έστω κι αν αναρίθμητοι ήσαν εκείνοι που θέλησαν να την επιβουλευτούν.

Ο σύγχρονος εχθρός μας πια, απειλεί να διαρρήξει τα σύνορα της ισορροπίας μας όχι μόνο ως εθνικές υποστάσεις αλλά και ως ανθρώπινες υπάρξεις, με μοναδική του πηγή την κακή εκ μέρους μας διαχείριση της ελευθερίας και της ταυτότητάς μας.
Ας μην το επιτρέψουμε!

Με εφαλτήριο αυτή τη δυναμική, είναι βέβαιο ότι θα υπάρξει στέρεη συνέχεια.
Αρκεί να ζωντανέψουμε τη Μνήμη! ...


Ερ.: Τι εύχεστε για τις " 360mires" της ενημέρωσης;

Απ.: Επιτρέψτε μου να σας ευχαριστήσω από καρδιάς για την υπέροχη και πολύ «ζεστή» φιλοξενία και να ευχηθώ στις "360 μοίρες" και σεις προσωπικά να ενεργείτε πάντα  ακοίμητοι φάροι στο όνομα της αξιοπρέπειας και του ασυμβίβαστου στη Ζωή και στην Τέχνη!

Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2015

«ΝΙΩΣΕ ΜΕ» ΣΩΤΗΡΗΣ ΔΟΓΑΝΗΣ-ΑΦΗΓΗΣΗ: ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ




ΤΡΑΓΟΥΔΙ: «ΝΙΩΣΕ ΜΕ» 
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: ΣΩΤΗΡΗΣ ΔΟΓΑΝΗΣ-ΑΦΗΓΗΣΗ: ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ 
(ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΟΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ της συγγραφέως ΑΝΝΑΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ,"ΗΧΗΡΕΣ ΣΙΩΠΕΣ... του έρωτα" που κυκλοφορεί από την ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ. Το βιβλίο με τον χαρακτηριστικό αυτό τίτλο, έλαβε χώρα στο κατάμεστο Θέατρο "ΟΡΦΕΑΣ" στις 9 Δεκεμβρίου 2013.
ΒΙΟΛΙ-ΚΩΣΤΑΣ ΑΓΕΡΗΣ - ΚΙΘΑΡΑ-ΣΠΥΡΟΣ ΚΟΝΣΟΛΑΚΗΣ
Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης-Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος

ΚΕΙΜΕΝΟ: ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ (ΗΧΗΡΕΣ ΣΙΩΠΕΣ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ)'' Και τι δεν ζωγραφίζει ο νους στιγμές που ονειρεύεται το πάθος, στιγμές που η νύχτα κρύβει το λάθος και τα άρρωστα ξενύχτια αυτοκτονούν...
Κλείνω τα μάτια μου και φυλακίζω του κορμιού σου τα σημεία
στις φυλακές του νου που χτίζει η απουσία.
Και τι δεν τραυματίζει η νύχτα στιγμές που η ανάγκη μου
σε θέλει, στιγμές που η αλήθεια με αποφεύγει και το ταξίδι
αναβάλλει το κορμί...
Οι δύσκολες νύχτες με φέρνουν κοντά σου φεγγάρια ανάβω, στη σκέψη σε κλείνω σιωπές μεταφράζω τα είδωλα σβήνω και σε ζητώ...
Σε θέλω κι η νύχτα σε κρύβει... Πού να 'σαι;
Μεσάνυχτα... και θα κοιμάσαι...


Διεθνές Χορωδιακό Φεστιβάλ Pistesti, Romania 2015

Κι ήρθεν η γιώρα κι έφταξεν ο καιρός
δειλά, κλειφτά μα σίγουρα
ν΄ απλώσουμε τα φτερά
λίγο πιο ανοιχτά,
στους ουρανούς της ήχησης και των χρωμάτων
σιγανοί και ταπεινοί εραστές της Μουσικής Πατρίδας! ...


Ευχαριστώ τη Διευθύντρια Πολιτισμού & Χορωδιών για τον Όμιλο UNESCO Πειραιώς & Νήσων κυρία Νία Κομπορόζου για την εμπιστοσύνη και την τιμητική πρόσκληση "γαλανόλευκης" συμμετοχής ως σολίστ και μαέστρος στο Διεθνές Χορωδιακό Φεστιβάλ Pistesti, Romania 2015 αλλά και στις εορταστικές εκδηλώσεις για τα 530 χρόνια από της ιδρύσεως της μεσαιωνικής πρωτεύουσας της Ρουμανίας στα πλαίσια του φεστιβάλ Romania Orasul Mioveni Primarul Centrul Cultural (20-26/6/2015)
Ευχαριστώ τα μέλη του Δ.Σ., τους συνοδούς της αποστολής αλλά κι απ΄ τα βάθη της ψυχής μου έναν έναν ξεχωριστά τους εκλεκτούς μου χορωδούς της Μικτής Πολυφωνικής Χορωδίας "Μελωδοί" του Πολ. Συλλόγου "Πρ. Ηλίας" Γλυφάδας όχι μόνο για την 9χρονη έως τη σήμερον μοναδική συνιχνηλασία στον κόσμο της Μουσικής αλλά ιδιαίτερα για την ψυχή που κατέθεσαν προκειμένου να προετοιμαστεί κι αυτή η "πτήση"!
Ευχαριστώ την εξαίρετη σοπράνο και πιανίστα Κατερίνα Μεγάλου για τον πολυσήμαντο ρόλο απέναντι στο εν λόγω εγχείρημα!
Ευχαριστώ την υπέροχη ποιήτρια και λογοτέχνη Άννα Μπιθικώτση για το ακριβό της μοναδικής της γραφής!
Τέλος, ευχαριστώ άλλη μια φορά όλους εσάς, τους Φίλους και τ΄ Αδέρφια μου. γιατί παντίοις τρόποις χρόνια τώρα, η εκπεφρασμένη σας εκτίμηση είναι ίδια η δύναμη της φωνής μου κι ορίζοντας ο βαθύς στο βλέμμα μου.
Καλή μας αντάμωση!

Συνέντευξη στη δημοσιογράφο Βίκυ Καλοφωτιά, ηλεκτρονικό magazino "Pontosnews"

Κρήτη και Πόντος μαζί ... "Με τα Φτερά της Ρίζας" Συνέντευξη στη δημοσιογράφο Βίκυ Καλοφωτιά, ηλεκτρονικό magazino "Pontosnews"




Μια εκ βαθέων συνέντευξη ..."Με τα Φτερά της Ρίζας" και το μελάνι της Βίκυς Καλοφωτιά χαρισμένη σε όλους σας , από το "Pontosnews.gr"


Σωτήρης Δογάνης: Πόντος και Κρήτη μαζί στον νέο δίσκο του «Με τα φτερά της ρίζας»

  • Ο Σωτήρης Δογάνης, ερμηνευτής από την Λεβεντογέννα Κρήτη μιλάει στο pontos-news.gr
Από μικρό παιδί τα όνειρα ζωγράφιζατο θαύμα των ανθρώπων και της μοίρας...
Ακούγονται από τα χείλη του οι στίχοι της Άννας Μπιθικώτση κάνοντας τις νότες να στάζουν μελωδικά από την ψυχή του. Είναι ο Σωτήρης Δογάνης, ερμηνευτής, πρωτοψάλτης και καθηγητής της βυζαντινής και παραδοσιακής μουσικής με καταγωγή από το Ρέθυμνο της Κρήτης. Η νέα του δισκογραφική δουλειά έχει τίτλο Με τα φτερά της ρίζας. Μια προσπάθεια να ενώσει τον ελληνισμό, από την Κρήτη, το Βυζάντιο και την Ιωνία, μέχρι τον Πόντο.

«Έρχομαι για να υμνήσω την αξία της ρίζας, γιατί οι ρίζες και τα μηνύματα που μεταφέρουν, φτερουγίζουν από εποχή σε εποχή. Το μόνο που αλλάζει είναι το ένδυμά τους, το σώμα όμως παραμένει ίδιο» λέει στο pontos-news.gr
«Περήφανος αητός ταξιδευτής, ο γίγαντας Έλληνας» είναι μια πτυχή από το ελπιδοφόρο πέπλο που τυλίγει το νέο σας δισκογραφικό πόνημα Με τα φτερά της ρίζας. Ποια είναι τα κυρίαρχα μηνύματα που προσπαθείτε να μεταφέρετε μέσω αυτού, στην καρδιά των ακροατών;Απ’ την ανατολή του κόσμου, τούτος ο τόπος, η ιερή της πατρίδας μας γη, σημαίνει κάθε καρπό της με πλαταγή αετίσιου φτερουγίσματος καλωσορίζοντας κάθε της τέκνο αετόπουλο στον ολόφωτο ουρανό της, όπου στα σπλάχνα της αγνή και αιώνια ζωή κανακεύει! Αυτήν τη ριζωμένη πέτρα, τη Μάνα Ελλάδα έμελλε ο χρόνος να την καταστήσει λίκνο του αρχέγονου και μήτρα του όλου, καταγράφοντας βήμα το βήμα τη ζωή της μέσ’ απ’ τα ιστορημένα μονοπάτια των παιδιών της που μεγάλωσαν και μεγαλώνουν τον κόσμο ταξιδεύοντας ακατάπαυστα στις γειτονιές των ανθρώπων τη βαριά κληρονομιά της ανάσας της!

Με τα φτερά της ρίζας, λοιπόν, ιχνηλατώ με τη σειρά μου τη ζωή, ταπεινός συμπορευτής της γενιάς μου, τη λαλιά της φως να «πω» στους συνανθρώπους μου. Όπου ο ευλογημένος απ’ τ’ άγιο άσμα τούτος τόπος, της αρχής το φως έδωκε στους ανθρώπους μες στο σείσμα της ιστορίας και μεγάλωσε ο κόσμος! Η ακατάπαυστη αγάπη για την πατρίδα και τα ιδανικά της, το ατίθασο κέλευσμα της κρητικής μου καταγωγής και η συνείδηση του χρέους μου ως σύγχρονου ιθαγενή πολίτη αυτής της χώρας, καλλιτέχνη κι επιστήμονα, να καλέσω με τη φωνή της ψυχής μου τον συν-Έλληνα να «δει» μες στο φως της ρίζας του το πρόσωπό του «Ήλιο Θεό» τα «νέφαλα» να διώχνει σε κάθε εποχή σεργιανώντας στης ζωής τον «ουρανό» περήφανος κι ολόλαμπρος, δεν μπορούσε παρά να με ωθήσει στην προσπάθεια αυτής της επι-κοινωνίας μου μαζί του!
Πρόκειται για ένα μελωδικό απαύγασμα που αγκαλιάζει και ενώνει τον ελληνισμό απ’ άκρη σ’ άκρη, την Κρήτη, το Βυζάντιο, την Ιωνία, την Ήπειρο και τον Πόντο. Τι ήταν αυτό που πυροδότησε μέσα σας την ανάγκη να μετουσιωθεί αυτή η ανάγκη σε μουσικές νότες;
Στην πατρίδα μας όποιο χαράκι κι αν σηκώσεις η γης έχει το ίδιο άρωμα! Σκύβεις κι αφουγκράζεσαι τον παλμό της ρίζας της κι οι σφυγμοί τραγουδούν στον ίδιο ρυθμό!
Παιάνες αναδύονται απ’ τα έγκατά της, όπου οι γιανέμοι ξεχύνουνται αμείωτη ζωή στα πέλαγα! Η ιστορία ξετυλίγει διηγήσεις επί διηγήσεων κεντώντας πανάκριβο κιλίμι την πορεία, όπου κι εγώ μαζί με εσένα, τον καθένα, ακολουθώ συνταξιδιώτης της στο σήμερα. Κι αν ελάχιστος της καλοσύνης της υπάρχω, αφήνω μ’ ανοιχτά φτερά τη φωνή μου να πετάξει στον καταγάλανο ουρανό της και με ωδές απ’ την παράδοσή της να υμνήσω τη χάρη της!
Γιατί η Παράδοση ως φωνή δεν σίγησε ποτέ! Γιατί αυτή έμελλε να ’ναι και το δόρυ και η αιχμή της Ελλάδας σ’ όλες τις εκφάνσεις της ιστορίας της! Αυτή η φωνή ως υπόβαθρο και της δικής μου έκφρασης στην Τέχνη με ενέπνευσε να «φωνάξω» τραγουδώντας το λόγο της στη συνείδηση του κάθε σύγχρονου Έλληνα, ευελπιστώντας Με τα φτερά της ρίζας ώστε το κατευθυντήριο φως της να καταστεί ακοίμητος φάρος στη θωριά του στα δύσκολα ταξίδια του καιρού μας, στ’ όνομα της πατρώας του ταυτότητας!

Αφού οι ρίζες δίνουν φτερά και μας πηγαίνουν μακριά, γιατί συχνά υποκύπτουμε στον πειρασμό να τις «ψαλιδίζουμε», σε μια προσπάθεια να τις φέρνουμε στα μέτρα των προτύπων της ξενομανίας και της αγελοποίησης;Ο λαός που δεν έχει μνήμη, δεν έχει ιστόρηση, είναι ανύπαρκτος. Ο άνθρωπος που δεν είναι ιστορημένος, ζει ανερμάτιστος. Η κοινωνία μεταξύ προσώπων σημαίνει τη σύμπνοια, η αλλοτρίωση και η εξατομικευμένη ιδιοτέλεια δημιουργεί το πλήθος, τον όχλο. Την αυτογνωσία διαδέχεται η άκρατη ασυδοσία! Πεθαίνει η συνείδηση, μαραίνεται η σκέψη. Ανθρωποειδές ο άνθρωπος!
Δυστυχώς ο υπερκαταναλωτισμός της εποχής μας, το τεχνητό φως, ο συμβιβασμός , η αλαζονεία του «εγώ» σε αναρίθμητες περιπτώσεις ενταφίασε το «εμείς» σε όλα τα επίπεδα και στην πατρίδα μας! Κι ο καθένας από μας λίγο ή πολύ είναι συνυπεύθυνος γι’ αυτή την εξέλιξη. Γιατί το κράτος ως ετυμολογία λέξης σημαίνει την έννοια του ΕΜΕΙΣ! Και το ΕΜΕΙΣ εξαρτάται απ’ την αφύπνιση ενός εκάστου. Παρά ταύτα η μυριόπλουμη ιστορία του Έθνους μας φυλάσσει στο θησαυροφυλάκιό της ακριβό το μύρο της άνοιξης, απόσταγμα της αιώνιας παρακαταθήκης τόσων αγώνων για το κάθε «σήμερα» και για το κάθε «αύριο» αυτής της ράτσας! Αρκεί για το δικαίωμα της οσμής να δουλεύει ο τροχός!
Με ποιον τρόπο μπορούμε σαν ομάδα αλλά και σαν μονάδα να ορθώσουμε το ανάστημά μας και να δώσουμε φωνή στη ρίζα μας;Ο τρόπος διδακτικά καταδεικνύεται έντονα και εκκωφαντικά πολλές φορές εκ μέρους εκατομμυρίων ανθρώπων και εθνών όταν εντάσσουν στα επίσημα εκπαιδευτικά τους συστήματα υποχρεωτική την σπουδή του Ελληνικού Πολιτισμού δομώντας τη σκέψη στη βάση του Ελληνικού Διαχρονικού Πνεύματος. Όταν ψάχνουν τις έννοιες στο βάθος των λέξεων και διευρύνουν το θυμικό.

Όταν αγαπούν την πατρίδα τους και το φωνάζουν στ’ όνομα ψιχίων των ιστορικών τους δεδομένων συγκριτικά με το απύθμενο της δικής μας ιστορικής ρίζας! Όταν ενδύονται τα νάματα της παραδοσιακής μας Τέχνης και την υπηρετούν με παροιμιώδη σεβασμό και ευπρέπεια προσπαθώντας όχι μόνο να εκφράσουν το προσωπικό καλλιτεχνικό τους στίγμα μέσα απ’ αυτήν, αλλά και να την διδάξουν στα Ελληνόπουλα διακτινίζοντάς την παράλληλα στον σύγχρονο κόσμο. Αν αγαπήσουμε τους εαυτούς μας, θ’ αγαπήσουμε τον τόπο μας, θα τον μεγαλώσουμε. Θα μεγαλώσουμε κι εμείς...
Στο τραγούδι του δίσκου «Ήλι’ ανέτειλε» παντρεύετε το κρητικό ριζίτικο «Σε ψηλό βουνό» με το ποντιακό μακρόσυρτο (Μακρύν καϊτέν) «Αϊτέντς εξέβεν». Τι επιθυμείτε να πετύχετε μέσα από αυτήν τη μουσική συνύπαρξη;Η ίδια η συνύπαρξη λάλησε τη ράτσα! Η παράδοση μέσ’ απ’ αυτήν πανηγυρίζει την αιωνιότητά της! Η Ελλάδα μας παιανίζει απ’ άκρου σ’ άκρο τη μεγαλειότητά της! Η ιστορία υμνεί και δοξάζει τη ρίζα της, την πολύκορμη! Το τραγούδι, αγέρωχη τ’ αετού η θωριά κι οι φτερούγες του τ’ αδέρφια! Κρήτη και Πόντος μαζί!
Στο ίδιο τραγούδι ενώνετε τις φωνές σας με τον Κώστα Αγέρη. Τι είναι αυτό που κλείνετε στην καρδιά σας σαν φυλαχτό από αυτήν τη συνεργασία;Ο Κώστας Αγέρης, άξιο τέκνο του Πόντου, είναι ως άνθρωπος από εκείνες τις περιπτώσεις όπου με συγκίνηση καρτεράς να συναντήσεις τους γονείς του προκειμένου να τους φιλήσεις το χέρι ευχαριστώντας τους για τον πολύτιμο θησαυρό που στο πρόσωπο του παιδιού τους προσέφεραν στη ζωή και την κοινωνία.
Ως καλλιτέχνης, ο Κώστας σε κάνει να μένεις εκστασιασμένος παρακολουθώντας το σπάνιο αισθητήριό του και την πολυεπίπεδη γνώση του στη μουσική, την αστείρευτη συνθετική του έμπνευση, την εργατικότητά του, την εκπληκτική ερμηνευτική του δεινότητα, μα πάνω απ’ όλα το σεβασμό που επιδεικνύει απέναντι στην ιστορία και την πολιτιστική μας κληρονομιά ως ένας από τους σκαπανείς της Τέχνης και ελπιδοφόρος αυθεντικός εκφραστής της.
Με τα φτερά της ρίζας η ενορχηστρωτική του μπαγκέτα έδωσε στ’ όνειρό μου ουρανό και η ερμηνευτική μας συνάντηση στο «Ήλι’ ανάτειλε» βροντοφώναξε υμνική επίκληση ώστε στο ξύπνημά του να χρυσίσει ο ορίζοντας! Η καρδιά πάλλεται στο όνομα μιας πραγματικής φιλίας!
Πιστεύετε ότι η Ελλάδα εξακολουθεί να αποτελεί φάρο ζωής και πολιτισμού παρόλο που η φλόγα του κεριού της τρεμοπαίζει στις μέρες μας πολλές φορές επικίνδυνα;Το θαύμα της ζωής απ’ αρχής αντήχησε στη ράχη τούτης της λαμπερής ιερής πέτρας, όπου λιβάνι ο άνεμος «ταξιδεύει» τ’ όνομά της στ’ άπειρο του χρόνου: ΕΛΛΑΔΑ! Αυτή η ρίζα, βυθισμένη στα σπλάχνα των αιώνων, γεννήθηκε να ’ναι για πάντα αναστημένη!


Σωτήρης ΔογάνηςΣωτήρης Δογάνης


Διευθύνοντας τη Μικτή Πολυφωνική Χορωδία "Μελωδοί" του Πολ. Συλλ. "Πρ. Ηλίας" Γλυφάδας
Διευθύνοντας τη Μικτή Πολυφωνική Χορωδία "Μελωδοί" του Πολ. Συλλ. "Πρ. Ηλίας" Γλυφάδας


Στιγμιότυπο από την επίσημη παρουσίαση του έργου "Με τα Φτερά της Ρίζας" στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών 2 Μαρτίου 2015 με τους Γρηγόρη Βαλτινό και Διονυσία ΣταματελάτουΣτιγμιότυπο από την επίσημη παρουσίαση του έργου "Με τα Φτερά της Ρίζας" στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών 2 Μαρτίου 2015 με τους Γρηγόρη Βαλτινό και Διονυσία Σταματελάτου


Κονσέρτο αφιέρωμα στο Γρηγόρη Μπιθικώτση - παράσταση Άννας Μπιθικώτση, Vancouver Canada
Κονσέρτο αφιέρωμα στο Γρηγόρη Μπιθικώτση - παράσταση Άννας Μπιθικώτση, Vancouver Canada



Άργος μουσική παράσταση Άννας Μπιθικώτση αφιέρωμα στο σερ της ΕλλάδαςΆργος μουσική παράσταση Άννας Μπιθικώτση αφιέρωμα στο σερ της Ελλάδας


Με τα Φτερά της Ρίζας Ιστορικό Ωδείο ΡεθύμνουΜε τα Φτερά της Ρίζας Ιστορικό Ωδείο Ρεθύμνου


Αρχιερατική Πανηγυρική Θεία Λειτουργία 26 Οκτωβρίου 2014 ΣαντορίνηΑρχιερατική Πανηγυρική Θεία Λειτουργία 26 Οκτωβρίου 2014 Σαντορίνη



Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Μέγαρο Μουσικής Αθηνών



Στιγμιότυπο από τα γυρίσματα του videoclip 'Κόσμε Χρυσέ" από το νέο cd 'Με τα Φτερά της Ρίζας" (φωτογραφία Κώστα Νικολόπουλου) παρέα με τον Κώστα ΑγέρηΣτιγμιότυπο από τα γυρίσματα του videoclip 'Κόσμε Χρυσέ" από το νέο cd 'Με τα Φτερά της Ρίζας" (φωτογραφία Κώστα Νικολόπουλου) παρέα με τον Κώστα Αγέρη


"Με τα Φτερά της Ρίζας" στο Ηράκλειο με τον Αρχιεπίσκοπο Κρήτης κ.κ. Ειρηναίο
"Με τα Φτερά της Ρίζας" στο Ηράκλειο με τον Αρχιεπίσκοπο Κρήτης κ.κ. Ειρηναίο



Ρωμιοσύνη Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης
Ρωμιοσύνη Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης



"Ρόδο μου αμάραντο" Κονσέρτο με την Άννα Μπιθικώτση στο Πνευματικό Κέντρο της Ι. Αρχιεπισκοπής Αμερικής, Astoria NY USA"Ρόδο μου αμάραντο" Κονσέρτο με την Άννα Μπιθικώτση στο Πνευματικό Κέντρο της Ι. Αρχιεπισκοπής Αμερικής, Astoria NY USA

"Mουσικό αφιέρωμα στο ΝΙΚΟ ΞΥΛΟΥΡΗ".


Ταξίδι στον Ουρανό του με φτερά τα τραγούδια του Νίκου Ξυλούρη!



"Γεννήθηκα στο βλέφαρο του Κεραυνού ..." Μουσικό αφιέρωμα στο Νίκο Ξυλούρη 2 Ιουνίου 2015 συντροφιά με τους Κατερίνα Μεγάλου (πιάνο), Γιώργο Βλάχο (κιθάρα), Αντρέα Αρβανίτη (λύρα - λαγούτο) — 


"Τη μάνα μου την αγαπώ γιατί πονεί για μένα ..." Με την πολυσέβαστη κι αγαπημένη
κυρία Ουρανία Ξυλούρη 

"Πόσα χρόνια δίσεκτα μέσα σε μιαν ώρα ..." Μουσικό αφιέρωμα στο Νίκο Ξυλούρη 2 Ιουνίου 2015 συντροφιά με τους Κατερίνα Μεγάλου (πιάνο), Γιώργο Βλάχο (κιθάρα), Αντρέα Αρβανίτη (λύρα - λαγούτο)  
Υπό τη σκέπη του Αρχάγγελου της Κρήτης ...Άννα Μπιθικώτση, Eυδοκία Αδαμίδου, Ελένη Μπελιμπασάκη, Νικολέττα Ρεπάνη

Ελένη Μπελιμπασάκη, Κατερίνα Μεγάλου Μουσικό αφιέρωμα στο Νίκο Ξυλούρη

Συγκινησιακά φορτισμένες στιγμές: Ουρανία Ξυλούρη, Άννα Μπιθικώτση 



Μια αγκαλιά για το Νίκο της Ελλάδας! 







Κυριακή, 24 Μαΐου 2015

Aγρίμια κι αγριμάκια μου Σωτήρης Δογάνης




Αγρίμια κι αγριμάκια μου

Ριζίτικο τραγούδι
Ερμηνεία: Σωτήρης Δογάνης
Ενορχήστρωση: Κώστας Παπαγερίδης
album: "Με τα Φτερά της Ρίζας" (Σείστρον 2015)
operater videoclip - foto's: Κώστας Νικολόπουλος

Χαράζει ...
και μεσ΄ την αχλή των Χρωμάτων, η Αρμονία ανοίγει το Βιβλίο της Ζωής!
Πόσο γάργαρα κυλά το Φως της Μέρας! ...
Σε βλέπω Δρυ μεσ΄ τ΄ Ουρανού την αγκαλιά, Φίλους Σου να ΄χεις τους Ανέμους
... και να ΄ρχεσαι Αρματηλάτης Θριαμβευτής να υψώσεις τον Κόσμο στο Λάβαρό Σου ... ΕΛΛΗΝΑ!
Τη Χάρη Σου προσκυνώ και Σ΄ αφουγκράζομαι! ...

(Ελεύθερη ποίηση. Γράφει ο Σωτήρης Δογάνης - δάνειο από το ένθετο του album)

(official video)

GREEK LYRICS

Αγρίμια κι αγριμάκια μου, 
λάφια μου μερωμένα, 
πέστε μου πού `ναι οι τόποι σας, 
πού `ναι τα χειμαδιά σας;

Γκρεμνά `ναι εμάς οι τόποι μας, 
λέσκες τα χειμαδιά μας, 
τα σπηλιαράκια του βουνού
είναι τα γονικά μας.



Σάββατο, 23 Μαΐου 2015

" Τα βεγγαλικά σου μάτια"






 " Τα βεγγαλικά σου μάτια" 

Μουσική: Στάμος Σέμσης
Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης
Ερμηνεία: Σωτήρης Δογάνης
Στο πιάνο συνοδεύει ο Ανδρέας Μπουτσικάκης

Ζωντανή ηχογράφηση

Άναψα όλα τα φώτα κι έδωσα παράσταση
σαν πεθάνει η αγάπη δε γνωρίζει ανάσταση

Τα βεγγαλικά σου μάτια φέγγουν σαν το φώσφορο
σαν νυχτερινά καράβια που περνούν το Βόσπορο

Έκλεισες το φως και πήγες έγινες αόρατη
νέφος που το πήρε ο αέρας σε μια πόλη αυτόματη

Τα βεγγαλικά σου μάτια ένα ολοκαύτωμα
και η μοναξιά να πέφτει σαν βροχή στο πάτωμα

Είμαι πια εγκλωβισμένος στ' άρωμά σου στ' όνομά σου
και στα μάτια ναι στα μάτια τα ψυχρά βεγγαλικά σου

Τα βεγγαλικά σου μάτια φέγγουν σαν το φώσφορο
σαν νυχτερινά καράβια που περνούν το Βόσπορο



ΝΕΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ -ΑΛΜΠΟΥΜ : ΜΕ ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΤΗΣ ΡΙΖΑΣ


Η ΝΕΑ ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΚΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΝΟΜΑΣΙΑ "ΜΕ ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΤΗΣ ΡΙΖΑΣ"..........

Popular Posts

Advertisements